Eendenborst: een lesje nederigheid

Sommige gerechten maak je één keer en dan wéét je het gewoon. Dit is een blijvertje. Dit wordt mijn signature dish. De eend met sinaasappel en steranijs was zo'n gerecht. Acht jaar geleden, ergens in een andere stad, in een andere keuken, in een ander leven. Nailed it.

Dus toen ik Het Kookboek weer opensloeg, voelde ik vooral: vertrouwen. Misschien zelfs iets van arrogantie. Been there, done that, got the crispy skin.

Ha.

Tegenslag 1: sherryazijn. Het recept vraagt om sherryazijn.

Ik hád ooit sherryazijn. Een gedeelde fles, met een date die geen date meer werd maar wel iemand met wie je flessen azijn uitwisselt. Zo gaat dat soms. Je deelt een keuken, dan deel je ingrediënten, dan deel je een fles sherryazijn die heen en weer reist tussen twee appartementen. Tot het stopt. En dan heb je geen sherryazijn meer.

Waar kóóp je eigenlijk sherryazijn als je 'm niet meer kunt lénen? Albert Heijn: nee. Jumbo: nee. Die ene speciaalzaak waar je altijd te lang blijft hangen bij de olijfolies: ook niet.

Fine. Rodewijnazijn dan maar.

Tegenslag 2: 80 ml rode wijn voor de marinade. Tachtig. Milliliter. Ik staar naar mijn fles Côtes du Rhône en doe snelle rekensommetjes. Die fles heeft 750 ml. Dat betekent dat ik 670 ml rode wijn over heb. Op een dinsdagavond. Met een oververmoeide kleuter in huis. Ik pakte toch maar de kippenbouillon.

Het eindresultaat was... prima. De eend is gaar. De sinaasappel is aanwezig. De steranijs doet z'n ding. Maar die magic van acht jaar geleden? Die zit nog ergens in die andere keuken. Met die gedeelde sherryazijn.

Dennis: ★★★☆☆ "Lekker hoor. Maar niet je beste werk."
Philou: ★★★★★ (at alleen de sinaasappelpartjes)

Het recept vind je hier: https://ottolenghi.co.uk/pages/recipes/seared-duck-breast-blood-orange-star-anise